Maszyny wirtualne w chmurze Azure pozwalają elastycznie skalować infrastrukturę firmy bez inwestowania w fizyczne serwery.

Na czym polega ta usługa

Usługa obejmuje skonfigurowanie maszyn wirtualnych w chmurze Azure, dopasowanych parametrami do potrzeb firmy.

Dla kogo ma sens

Usługa jest przydatna dla firm chcących uruchomić część infrastruktury w chmurze Azure zamiast na lokalnych serwerach.

Ile to trwa

Konfiguracja maszyn wirtualnych mieści się z reguły w standardowym czasie do 3 dni.

Warunki

Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne, a usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.

Warianty konfiguracji maszyn wirtualnych

Maszyna wirtualna w Azure (VM, czyli wydzielony, wirtualny odpowiednik fizycznego serwera działający na infrastrukturze Microsoftu) może być skonfigurowana na kilka różnych sposobów, w zależności od tego, do czego firma jej używa. Poniżej najczęściej spotykane warianty.

Maszyna produkcyjna z systemem Windows Server obsługuje aplikacje firmowe, bazy danych lub usługi katalogowe (Active Directory, czyli usługa zarządzająca kontami użytkowników i uprawnieniami w sieci firmowej). Taka maszyna wymaga zwykle stałego adresu publicznego, reguł zapory sieciowej (firewalla) ograniczających dostęp do wybranych portów oraz harmonogramu kopii zapasowych.

Maszyna z systemem Linux sprawdza się jako serwer aplikacji webowych, serwer baz danych typu open source lub środowisko do uruchamiania kontenerów. Konfiguracja różni się od wariantu windowsowego przede wszystkim sposobem logowania — zamiast pulpitu zdalnego wykorzystuje się zwykle połączenie SSH (protokół zdalnego dostępu do wiersza poleceń) zabezpieczone kluczem, a nie samym hasłem.

Maszyny testowe i deweloperskie (dev/test) mają zwykle mniejsze parametry sprzętowe niż środowisko produkcyjne i są uruchamiane tylko na czas prac, co obniża koszty utrzymania po stronie klienta. Konfiguracja takiej maszyny obejmuje zwykle harmonogram automatycznego wyłączania poza godzinami pracy.

Osobną kategorią są maszyny wykorzystywane jako element planu odzyskiwania po awarii (disaster recovery) — kopia lustrzana serwera lokalnego utrzymywana w chmurze, uruchamiana dopiero w razie awarii sprzętu w siedzibie firmy. Taki wariant wymaga dodatkowo skonfigurowania replikacji danych między środowiskiem lokalnym a Azure.

Błędy przy samodzielnej konfiguracji

Część firm próbuje uruchomić maszynę wirtualną samodzielnie, korzystając z domyślnych ustawień kreatora w portalu Azure, co później prowadzi do problemów wymagających poprawek. Najczęstsze błędy to pozostawienie otwartego dostępu do maszyny z dowolnego adresu w internecie zamiast ograniczenia go do adresów firmowych, co zwiększa ryzyko prób włamania.

Kolejny częsty problem to dobór zbyt małej lub zbyt dużej maszyny względem realnego obciążenia — w pierwszym przypadku aplikacja działa wolno, w drugim firma płaci za moc obliczeniową, której nie wykorzystuje. Dobranie właściwego rozmiaru wymaga wcześniejszej analizy zapotrzebowania, a nie wyboru pierwszej dostępnej opcji z listy.

Zdarza się też brak skonfigurowanej kopii zapasowej od samego początku — maszyna działa poprawnie do momentu błędu w systemie lub przypadkowego usunięcia danych, a wtedy okazuje się, że nie ma z czego ich odtworzyć. Konfiguracja kopii zapasowej po fakcie, gdy dane już przepadły, nie pomoże.

Częstym błędem jest również pominięcie etapu planowania sieci wirtualnej (virtual network) łączącej maszynę z pozostałą infrastrukturą firmy, co utrudnia późniejszą rozbudowę środowiska o kolejne maszyny lub usługi bez przerywania pracy tych już działających.

Kiedy to nie jest ta usługa

Konfigurację maszyny wirtualnej w Azure warto odróżnić od migracji całej infrastruktury firmy do chmury — to szersze przedsięwzięcie obejmujące też m.in. przeniesienie danych, integrację z istniejącymi systemami i szkolenie pracowników, nie tylko uruchomienie pojedynczego serwera wirtualnego. Nie należy jej też mylić z samym zakupem licencji na usługi Microsoft 365 czy Azure Active Directory — to osobne usługi chmurowe, niezwiązane bezpośrednio z maszynami wirtualnymi jako takimi.

Jeśli problemem jest wyłącznie wolno działający serwer lokalny w siedzibie firmy, a nie potrzeba uruchomienia zasobów w chmurze, rozwiązaniem bywa zwykły przegląd i optymalizacja tego serwera na miejscu, a nie przenoszenie go do Azure.

Dodatkowe pytania klientów

Czy trzeba mieć już konto w Azure, żeby zlecić konfigurację?

Nie jest to wymagane — konto (subskrypcję) można założyć w ramach usługi, wraz z ustawieniem odpowiednich uprawnień dostępu dla osób w firmie, które mają zarządzać środowiskiem.

Czy maszyna wirtualna zastąpi całkowicie serwer fizyczny w biurze?

Zależy to od profilu firmy — część usług da się przenieść w całości do chmury, inne, np. związane z lokalnym sprzętem sieciowym czy drukarkami, nadal wymagają obecności fizycznego serwera lub urządzenia na miejscu. Decyzję poprzedza analiza, które elementy infrastruktury nadają się do migracji.

Co się dzieje z maszyną wirtualną, jeśli firma przestanie jej używać?

Maszynę można wyłączyć lub całkowicie usunąć z subskrypcji, co zatrzymuje naliczanie kosztów za jej działanie. Warto wcześniej wykonać kopię danych, jeśli mają zostać zachowane.

Czy dostęp do maszyny wirtualnej można ograniczyć tylko do wybranych pracowników?

Tak, jest to standardowy element konfiguracji — dostęp nadaje się indywidualnie, z możliwością odebrania go w dowolnym momencie, bez wpływu na pracę pozostałych użytkowników.

Czy konfiguracja obejmuje też instalację potrzebnego oprogramowania firmowego?

Tak, w ramach usługi instalowane i konfigurowane jest oprogramowanie wskazane przez firmę, w tym systemy księgowe czy magazynowe, o ile są kompatybilne ze środowiskiem Windows lub Linux uruchomionym na maszynie wirtualnej.

Bezpieczeństwo i dostęp do środowiska

Odrębnym elementem konfiguracji jest zabezpieczenie samego dostępu do maszyny wirtualnej. Domyślnie nie jest wymagane przekazywanie hasła administratora do istniejącego już środowiska firmowego — konfiguracja odbywa się na uprawnieniach nadanych na czas prac, a dane dostępowe do nowo tworzonej maszyny są ustalane wspólnie z klientem i przekazywane w bezpieczny sposób. Dodatkowym zabezpieczeniem bywa uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA), czyli wymóg potwierdzenia logowania drugim czynnikiem, np. kodem z aplikacji na telefonie, co ogranicza skutki ewentualnego wycieku samego hasła.

Warto też pamiętać o segmentacji sieci — rozdzieleniu maszyn wirtualnych na osobne podsieci w zależności od ich funkcji, tak aby awaria lub włamanie do jednej z nich nie dawało automatycznie dostępu do pozostałych zasobów firmy w chmurze.

Etapy realizacji usługi

Konfiguracja maszyny wirtualnej w Azure przebiega zwykle w kilku etapach, niezależnie od tego, czy chodzi o jedną maszynę, czy o kilka powiązanych ze sobą serwerów. Na początku ustalane są wymagania — do czego maszyna ma służyć, ilu użytkowników będzie z niej korzystać, jakie oprogramowanie musi na niej działać oraz czy potrzebny jest stały dostęp z zewnątrz, czy tylko z sieci firmowej.

Na tej podstawie dobierany jest odpowiedni rodzaj maszyny (rozmiar procesora wirtualnego, ilość pamięci operacyjnej, typ i wielkość dysku) oraz region centrum danych Azure, w którym zostanie ona uruchomiona — wybór regionu wpływa na czas odpowiedzi (opóźnienie) przy łączeniu się z maszyną z Polski. Następnie tworzona jest sieć wirtualna, reguły zapory oraz konta z odpowiednimi uprawnieniami dostępu.

Kolejny etap to instalacja systemu operacyjnego (Windows Server lub wybrana dystrybucja Linux), aktualizacja go do bieżącej wersji oraz instalacja i konfiguracja potrzebnego oprogramowania firmowego. Na końcu ustawiany jest harmonogram kopii zapasowych i, jeśli jest to potrzebne, monitoring podstawowych parametrów maszyny, np. zużycia procesora czy dysku, tak aby ewentualne problemy z wydajnością było widać zanim odczują je użytkownicy.

Typowe scenariusze wykorzystania w firmach

Najczęstszym powodem zlecenia konfiguracji maszyny wirtualnej jest chęć uruchomienia serwera aplikacji lub bazy danych bez kupowania fizycznego sprzętu do serwerowni — dotyczy to zwłaszcza firm, które nie mają w biurze odpowiednio przygotowanego pomieszczenia serwerowego (klimatyzacja, zasilanie awaryjne) i zamiast inwestować w jego budowę, przenoszą ten element infrastruktury do chmury.

Innym częstym scenariuszem jest praca zdalna lub hybrydowa zespołu rozproszonego w kilku lokalizacjach — maszyna wirtualna w Azure staje się wtedy wspólnym środowiskiem, do którego pracownicy łączą się niezależnie od tego, gdzie fizycznie się znajdują, zamiast każdy z osobna łączył się przez VPN do serwera w jednym konkretnym biurze.

Zdarza się też, że firma potrzebuje dodatkowej mocy obliczeniowej wyłącznie okresowo, np. w trakcie sezonowego wzrostu sprzedaży w sklepie internetowym — maszynę wirtualną można wtedy tymczasowo powiększyć na czas wzmożonego ruchu, a po jego zakończeniu przywrócić poprzednie parametry, co przy fizycznym serwerze nie byłoby możliwe bez wymiany podzespołów.

Po zakończeniu konfiguracji

Po uruchomieniu maszyny wirtualnej usługa obejmuje również wsparcie po naprawie do 30 dni, w trakcie których można zgłaszać pytania i drobne poprawki ustawień związane z przeprowadzoną konfiguracją. Jeśli w tym czasie ujawni się usterka wynikająca z samej konfiguracji, obowiązuje gwarancja do 12 miesięcy, a zgłoszenie reklamacyjne rozpatrywane jest poza kolejnością.

Środowisko oparte na maszynach wirtualnych w Azure nie jest rozwiązaniem zamkniętym — parametry maszyny (moc obliczeniowa, ilość pamięci, przestrzeń dyskowa) można zmieniać w miarę wzrostu potrzeb firmy, bez konieczności wymiany fizycznego sprzętu, co odróżnia ten model od klasycznego serwera stojącego w biurze.

22 378 48 09

Azure — konfiguracja maszyn wirtualnych dla firmy