- Kierowca dostępny teraz
- całą dobę, 7 dni w tygodniu
- Dojazd do 1 h w promieniu 40 km
- Diagnoza laptopa 0 zł
Integracja ERP z systemem obsługi płatności ratalnych pozwala automatycznie rozliczać sprzedaż na raty bez ręcznego wprowadzania danych.
Integracja ERP z systemem obsługi płatności ratalnych pozwala automatycznie rozliczać sprzedaż na raty bez ręcznego wprowadzania danych.
Usługa obejmuje skonfigurowanie wymiany danych między systemem ERP a systemem obsługi płatności ratalnych.
Usługa jest przydatna dla firm oferujących sprzedaż na raty, które chcą zautomatyzować rozliczenia w systemie ERP.
Konfiguracja integracji mieści się z reguły w standardowym czasie do 3 dni.
Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne, a usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.
Sposób połączenia systemu ERP z systemem obsługi rat zależy od tego, jak dostawca płatności ratalnych udostępnia dane. W jednym wariancie wymiana odbywa się przez interfejs programistyczny (API, czyli zestaw reguł pozwalających dwóm systemom komunikować się automatycznie) - wtedy status wniosku ratalnego i harmonogram spłat trafiają do ERP bez udziału pracownika. W innym wariancie dostawca udostępnia wyłącznie plik eksportu (na przykład w formacie CSV lub XML), który trzeba cyklicznie pobierać i importować do modułu sprzedaży lub księgowości. Trzeci, najprostszy wariant, to zestaw reguł i szablonów ułatwiających ręczne wprowadzanie danych, gdy dostawca płatności nie oferuje ani API, ani eksportu - w tym przypadku integracja ogranicza się do uporządkowania procesu i ograniczenia liczby błędów, a nie do pełnej automatyzacji. Wybór wariantu zależy od tego, z jakim systemem ratalnym współpracuje dana firma i jakie moduły ma wdrożony ERP (na przykład InsERT GT/nexo, Comarch ERP Optima lub XL, WAPRO ERP, Sage Symfonia czy enova365).
Firmy, które próbują połączyć ERP z systemem ratalnym samodzielnie, najczęściej popełniają kilka powtarzających się błędów. Pierwszy to ręczne przepisywanie numerów umów ratalnych do faktur - przy większej liczbie transakcji rośnie ryzyko pomyłki w numerze umowy lub kwocie raty, co później utrudnia uzgadnianie płatności. Drugi błąd to brak mapowania statusów - system ratalny i moduł sprzedaży w ERP mogą inaczej nazywać te same etapy procesu (na przykład "wniosek zaakceptowany" w jednym systemie i "umowa aktywna" w drugim), a bez jednoznacznego przypisania tych statusów dochodzi do rozjazdów w raportach sprzedaży. Trzeci błąd to pomijanie testu na danych testowych przed uruchomieniem integracji na produkcji - zmiana w strukturze pliku eksportu albo w wersji API po stronie dostawcy płatności może wtedy zablokować import danych bez wcześniejszego ostrzeżenia. Czwarty, często niedoceniany problem, to brak archiwizacji poprzedniej konfiguracji przed wprowadzeniem zmian - w razie błędu trudno wtedy szybko wrócić do stanu sprzed modyfikacji.
Warto odróżnić integrację z systemem obsługi rat od kilku podobnych, ale innych usług. Jeśli firma potrzebuje jedynie połączenia ERP z bramką płatności online (płatności jednorazowe kartą lub przelewem), to inny rodzaj integracji, oparty na innym protokole i innych danych rozliczeniowych. Jeśli celem jest wyłącznie wystawianie faktur cyklicznych (na przykład za abonament), a nie obsługa harmonogramu rat z zewnętrznym dostawcą finansowania, wystarczy zwykła automatyzacja fakturowania w module sprzedaży ERP, bez integracji z systemem ratalnym. Odrębnym tematem jest też integracja z systemami windykacyjnymi - obsługuje inny etap procesu (opóźnione płatności), a nie samo naliczanie i księgowanie rat. Rozróżnienie tych przypadków na etapie diagnozy pozwala dobrać właściwy zakres prac i uniknąć konfigurowania integracji, która nie odpowiada na rzeczywistą potrzebę firmy.
Zakres możliwej integracji zależy od tego, czy dany system ERP udostępnia interfejs do wymiany danych. W praktyce obsługiwane są między innymi InsERT GT/nexo, WAPRO ERP, Comarch ERP (Optima, XL, Altum), Sage Symfonia, RAKS oraz enova365. Przed rozpoczęciem prac sprawdzane jest, jakie moduły i jaka wersja systemu są używane w danej firmie.
Taka zmiana może wymagać dostosowania konfiguracji integracji po stronie ERP. Dlatego zalecane jest zgłaszanie zmian w regulaminie lub interfejsie dostawcy płatności możliwie szybko, jeszcze przed wdrożeniem nowej wersji integracji.
Konfiguracja integracji uwzględnia wyłącznie zakres danych niezbędny do rozliczenia raty (numer umowy, kwota, status, harmonogram spłat) - bez dostępu do danych niezwiązanych z tym procesem. Na życzenie firmy podpisywana jest umowa o zachowaniu poufności (NDA).
Tak, konfigurację można ograniczyć na start do jednego punktu sprzedaży lub jednego rodzaju dokumentu (na przykład tylko faktur ratalnych), a po weryfikacji poprawności rozszerzyć na pozostałe oddziały lub kanały sprzedaży.
Po aktualizacji systemu ERP zalecane jest sprawdzenie, czy moduł integracji nadal poprawnie przesyła dane - aktualizacje bywają przyczyną zmian w strukturze bazy danych lub w dostępnych funkcjach modułu sprzedaży. W razie problemu konfiguracja jest weryfikowana i w razie potrzeby dostosowywana do nowej wersji systemu.
Po uruchomieniu integracji przez pewien czas warto obserwować, czy dane z systemu ratalnego poprawnie trafiają do ERP przy różnych scenariuszach sprzedaży - w tym przy anulowaniu wniosku ratalnego, zmianie harmonogramu spłat czy zwrocie towaru kupionego na raty. To właśnie te nietypowe sytuacje najczęściej ujawniają braki w pierwotnej konfiguracji mapowania statusów. Po zakończeniu wdrożenia dostępne jest wsparcie do 30 dni, w ramach którego zgłaszane nieprawidłowości w działaniu integracji są weryfikowane i korygowane.
Poprawnie skonfigurowana integracja ERP z systemem obsługi płatności ratalnych ogranicza liczbę czynności wykonywanych ręcznie przy każdej transakcji ratalnej i zmniejsza ryzyko rozbieżności między stanem faktycznym umów ratalnych a zapisami w systemie księgowym firmy.
Podstawowa konfiguracja obejmuje zwykle jeden kierunek wymiany danych - status wniosku ratalnego i harmonogram spłat trafiają z systemu dostawcy finansowania do modułu sprzedaży w ERP. W praktyce firmy często chcą rozszerzyć zakres integracji o dodatkowe elementy, dodawane już po uruchomieniu podstawowej wersji. Jednym z częstych rozszerzeń jest automatyczne księgowanie prowizji należnej dostawcy finansowania na osobnym koncie księgowym, tak aby nie trzeba było jej wyodrębniać ręcznie z każdej faktury. Innym rozszerzeniem jest przekazywanie w drugą stronę - z ERP do systemu ratalnego - informacji o zwrocie towaru lub anulowaniu zamówienia, co pozwala dostawcy finansowania szybciej zamknąć lub skorygować umowę ratalną. Możliwe jest też dołączenie modułu raportowego, zestawiającego sprzedaż ratalną z pozostałą sprzedażą w tym samym okresie, co ułatwia analizę udziału sprzedaży ratalnej w całości obrotu. Rozszerzenia tego typu wdraża się zwykle dopiero po sprawdzeniu, że podstawowa wymiana danych działa stabilnie na rzeczywistych transakcjach, a nie od razu przy pierwszym uruchomieniu integracji.
Po zakończeniu wdrożenia integracji sporządzana jest dokumentacja opisująca sposób mapowania statusów i pól między systemem ERP a systemem obsługi płatności ratalnych. Dokumentacja tego rodzaju jest przydatna z kilku powodów. Po pierwsze, ułatwia diagnozowanie przyczyny błędu, jeśli integracja przestanie poprawnie działać po aktualizacji jednego z systemów - bez opisu konfiguracji trzeba by odtwarzać logikę mapowania od nowa. Po drugie, przydaje się przy zmianie osoby odpowiedzialnej za obsługę systemu ERP w firmie - nowy pracownik nie musi wtedy zgadywać, dlaczego dane w module sprzedaży wyglądają tak, a nie inaczej. Po trzecie, dokumentacja jest punktem wyjścia przy planowaniu kolejnych rozszerzeń integracji, o których mowa wyżej - pozwala sprawdzić, czy nowa funkcja nie koliduje z już istniejącym mapowaniem pól. Dokumentacja przekazywana jest firmie w formie zrozumiałej także dla osoby bez technicznego przygotowania w zakresie ERP, z opisem, co dana reguła robi i dlaczego została tak skonfigurowana.
Tak, konfiguracja może obsługiwać więcej niż jednego dostawcę finansowania równolegle. W takim przypadku dla każdego dostawcy tworzone jest osobne mapowanie statusów i pól, ponieważ różni dostawcy stosują różne nazewnictwo i różny zakres przekazywanych danych. Wymaga to nieco więcej pracy na etapie konfiguracji, ale nie zmienia zasady działania integracji.
Sama logika mapowania statusów i pól nie jest przenoszona automatycznie, ponieważ każdy system ERP ma inną strukturę danych i inny sposób obsługi modułów sprzedaży. Przy zmianie systemu ERP integrację trzeba skonfigurować od nowa w nowym środowisku, choć wcześniejsza dokumentacja konfiguracji znacząco skraca ten proces, bo znana jest już logika biznesowa, którą trzeba odwzorować.
Konfigurację integracji można pozostawić nieaktywną bez jej usuwania - w razie wznowienia sprzedaży ratalnej wystarczy sprawdzić, czy w międzyczasie nie zmienił się format danych po stronie dostawcy finansowania lub struktura modułu sprzedaży w ERP, i w razie potrzeby skorygować konfigurację.
Zakres integracji ERP z systemem obsługi płatności ratalnych zależy więc nie tylko od samego uruchomienia wymiany danych, lecz też od tego, jak firma planuje rozwijać sprzedaż ratalną w kolejnych miesiącach - stąd konfiguracja obejmuje zwykle nie tylko bieżące potrzeby, ale i miejsce na późniejsze rozszerzenia bez konieczności przebudowy całego mechanizmu od podstaw.