- Kierowca dostępny teraz
- całą dobę, 7 dni w tygodniu
- Dojazd do 1 h w promieniu 40 km
- Diagnoza laptopa 0 zł
Moduł produkcyjny Streamsoft Pro wymaga skonfigurowania zgodnie z rzeczywistym procesem produkcyjnym firmy, żeby był naprawdę użyteczny.
Usługa obejmuje skonfigurowanie modułu produkcyjnego Streamsoft Pro, w tym marszrut i norm zużycia materiałów, zgodnie z procesem produkcyjnym firmy.
Usługa jest przydatna dla firm produkcyjnych korzystających ze Streamsoft Pro, które chcą uruchomić moduł produkcyjny.
Konfiguracja modułu produkcyjnego mieści się z reguły w standardowym czasie do 3 dni.
Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne, a usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.
Prawidłowe wdrożenie modułu produkcyjnego w systemie Streamsoft Pro wymaga odwzorowania fizycznego przepływu materiałów i operacji technologicznych w strukturze bazodanowej oprogramowania. Konfiguracja obejmuje powiązane ze sobą obszary kartotekowe oraz parametry ewidencyjne.
Pierwszym elementem jest definicja struktur wyrobów, czyli zestawień materiałowych BOM (ang. Bill of Materials – wykaz surowców, materiałów pomocniczych i półproduktów niezbędnych do wytworzenia jednostki wyrobu gotowego). W systemie Streamsoft Pro struktury te mogą mieć charakter jednoelementowy lub wielopoziomowy, w którym wyrób gotowy składa się z półfabrykatów posiadających odrębne receptury produkcyjne. W ramach BOM określa się normy zużycia, dopuszczalne odchyłki procentowe oraz wskaźniki ubytków naturalnych.
Drugim filarem są marszruty technologiczne (uporządkowane ciągi operacji technologicznych, przez które musi przejść surowiec, aby powstał produkt końcowy). Dla każdej operacji w marszrucie definiuje się parametry czasowe: TPZ (czas przygotowawczo-zakończeniowy – nakład czasu potrzebny na przygotowanie stanowiska pracy, ustawienie maszyny lub przezbrojenie linii) oraz TJ (czas jednostkowy – czas trwania operacji przypadający na pojedynczą sztukę wyrobu). Precyzyjne zdefiniowanie tych wartości pozwala na późniejsze planowanie obciążenia stanowisk i kalkulację kosztów robocizny.
Kolejnym etapem jest sparametryzowanie gniazd roboczych (wyodrębnionych jednostek organizacyjnych lub zespołów maszyn realizujących określony rodzaj prac) oraz przypisanie do nich zasobów produkcyjnych (maszyn, urządzeń, narzędzi oraz pracowników o odpowiednich kwalifikacjach). W konfiguracji określa się zdolności produkcyjne gniazd, kalendarze czasu pracy oraz stawki kosztowe przypisane do roboczogodziny danego zasobu.
Ostatnim kluczowym obszarem jest automatyzacja obiegu dokumentów magazynowych. Prawidłowo skonfigurowany moduł generuje powiązane dokumenty: RW (rozchód wewnętrzny – dokument magazynowy potwierdzający wydanie surowców z magazynu na gniazdo produkcyjne) na podstawie norm materiałowych oraz PW (przyjęcie wewnętrzne – dokument rejestrujący przyjęcie gotowego wyrobu lub półproduktu na magazyn). Konfiguracja ustala, czy rozchód surowców następuje automatycznie w momencie uruchomienia zlecenia, czy etapami w miarę meldowania wykonania poszczególnych faz operacyjnych.
W zależności od profilu działalności przedsiębiorstwa, moduł produkcyjny Streamsoft Pro jest konfigurowany w odmienny sposób, dopasowany do specyfiki przepływu zleceń.
W przypadku produkcji jednostkowej i małoseryjnej (model MTO, ang. Make to Order – produkcja pod konkretne zamówienie klienta) konfiguracja koncentruje się na elastycznym tworzeniu technologii bezpośrednio z poziomu zamówienia od odbiorcy. Uruchamia się mechanizm wariantowości wyrobów, który umożliwia modyfikację receptur, dobór opcjonalnych komponentów i automatyczne przeliczanie kosztu wytworzenia przed zatwierdzeniem zlecenia do realizacji.
Dla przedsiębiorstw realizujących produkcję seryjną lub masową (model MTS, ang. Make to Stock – produkcja na magazyn w oparciu o prognozy popytu) priorytetem jest automatyzacja bilansowania zapotrzebowania materiałowego w module MRP (ang. Material Requirements Planning – system planowania zapotrzebowania materiałowego na podstawie planu produkcji i stanów magazynowych). Konfiguracja obejmuje parametryzację stanów minimalnych, optymalnych partii produkcyjnych oraz automatyczne generowanie planowanych zleceń produkcyjnych i zamówień do dostawców na brakujące komponenty.
W zakładach o wieloetapowym cyklu wytwórczym wdraża się ewidencję magazynów międzyoperacyjnych (wyodrębnionych miejsc składowania półproduktów pomiędzy kolejnymi fazami obróbki). Pozwala to na precyzyjne śledzenie stanu zaawansowania produkcji w toku, ewidencję partii surowcowych na każdym etapie oraz kontrolę jakości przed przekazaniem elementu do kolejnego gniazda produkcyjnego.
Samodzielne próby uruchomienia modułu produkcyjnego bez wcześniejszego przygotowania metodycznego często prowadzą do błędów ewidencyjnych i rozbieżności magazynowych.
Jednym z najczęstszych problemów jest nieprawidłowe zdefiniowanie jednostek miary i przeliczników magazynowo-produkcyjnych. Jeżeli surowiec jest kupowany w kilogramach lub arkuszach, a wydawany na produkcję w gramach lub milimetrach bieżących, brak precyzyjnych przeliczników w kartotece towarowej powoduje błędy zaokrągleń i powstawanie sztucznych różnic inwentaryzacyjnych.
Kolejnym błędem jest pomijanie naddatków technologicznych oraz odpadów poprodukcyjnych w strukturach BOM. W rzeczywistym procesie obróbki materiału niemal zawsze powstaje odpad technologiczny (np. wióry, ścinki, resztki poprodukcyjne). Brak uwzględnienia tych wskaźników w recepturze skutkuje zaniżonym rozchodem surowca w dokumentach RW w stosunku do faktycznego zużycia na hali.
Często spotykaną trudnością jest także niewłaściwa kolejność powiązań w marszrutach technologicznych lub błędne ustawienie relacji między operacjami (np. rozpoczęcie operacji kolejnej przed zakończeniem poprzedniej bez zdefiniowania przesunięcia czasowego). Prowadzi to do generowania nierealistycznych harmonogramów i błędnych raportów obciążenia maszyn.
Poważnym problemem bywa również brak spójnej polityki blokowania ujemnych stanów magazynowych. Zezwolenie systemowi na wydawanie surowców, których stan magazynowy w programie wynosi zero, prowadzi do zaburzenia wyceny kosztu własnego wyrobu gotowego w dokumentach PW, co z kolei zniekształca wynik finansowy przedsiębiorstwa.
Błędem organizacyjnym jest także nadawanie zbyt szerokich uprawnień użytkownikom na stanowiskach meldunkowych lub odwrotnie – zablokowanie możliwości zgłaszania przestojów i braków, co uniemożliwia rzetelną ewidencję zdarzeń produkcyjnych w systemie.
Nie każde nieprawidłowe działanie systemu w obszarze produkcji wynika z błędów w samej parametryzacji modułu wytwórczego. W wielu przypadkach źródło problemu leży w infrastrukturze technicznej lub innych modułach powiązanych.
Częstą przyczyną spowolnienia rejestracji operacji produkcyjnych są problemy wydajnościowe silnika bazy danych Firebird (relacyjnego systemu zarządzania bazą danych obsługującego transakcje w Streamsoft Pro). Brak regularnej konserwacji bazy, niewłaściwa konfiguracja parametrów pamięci podręcznej serwera bazy danych lub pofragmentowane pliki bazodanowe na dyskach serwera mogą powodować opóźnienia przy jednoczesnym zapisie dokumentów magazynowych z wielu terminali.
Drugim czynnikiem zewnętrznym jest niestabilność sieci lokalnej LAN (ang. Local Area Network – lokalna sieć komputerowa) łączącej stanowiska na hali produkcyjnej z serwerem głównym. Chwilowe przerwy w komunikacji pakietowej w protokole TCP/IP (podstawowym protokole komunikacyjnym w sieci) mogą skutkować przerwaniem transakcji bazodanowej i blokadą rekordów w tabelach zleceń produkcyjnych.
Przyczyną niezgodności bywają także błędy w kartotekach towarowych modułu handlowo-magazynowego. Nieprawidłowo przypisane domyślne metody rozliczania magazynu, takie jak FIFO (ang. First In, First Out – pierwsze weszło, pierwsze wyszło) czy LIFO (ang. Last In, First Out – ostatnie weszło, pierwsze wyszło), uniemożliwiają poprawne pobieranie konkretnych partii surowców ze wskazanymi atestami jakościowymi.
Wdrożenie modułu produkcyjnego przebiega w ustrukturyzowany sposób, aby zminimalizować ryzyko pomyłek i zapewnić ciągłość operacyjną zakładu.
Prace rozpoczynają się od audytu istniejącej bazy danych oraz zebrania dokumentacji technologicznej przedsiębiorstwa. Następuje weryfikacja kartotek materiałowych, jednostek miary oraz schematów magazynowych.
W kolejnym kroku przygotowywane jest środowisko testowe, będące kopią roboczej bazy danych. W środowisku tym tworzone są wzorcowe technologie, marszruty oraz receptury BOM dla wybranej grupy asortymentowej. Wprowadza się parametry gniazd roboczych, stawek pracowniczych oraz kalendarzy pracy.
Następnie przeprowadza się testowe przejście pełnego cyklu produkcyjnego. Obejmuje ono: wygenerowanie zlecenia produkcyjnego, rezerwację surowców na magazynie, wygenerowanie dokumentów RW, rejestrację wykonania operacji technologicznych, przyjęcie wyrobu gotowego dokumentem PW oraz ostateczne zamknięcie i rozliczenie kosztowe zlecenia.
Po zweryfikowaniu poprawności wyliczeń matematycznych i bilansowych konfiguracja jest przenoszona na bazę produkcyjną, a uprawnienia poszczególnych ról (technologów, planistów, brygadzistów, magazynierów) zostają odpowiednio przypisane.
Prace konfiguracyjne i testowe prowadzone są na kopii bazy danych w środowisku testowym, co oznacza, że działy handlowy, magazynowy i księgowy mogą prowadzić codzienną działalność bez przestojów. Wdrożenie na bazę roboczą odbywa się w wyznaczonym oknie serwisowym po zakończeniu testów.
W module produkcyjnym istnieje możliwość przypisania zamienników do każdej pozycji w strukturze BOM (zestawieniu materiałowym). W sytuacji braku surowca podstawowego na magazynie, system pozwala planiście lub technologowi na automatyczne podstawienie zdefiniowanego zamiennika z zachowaniem odpowiedniego przelicznika ilościowego, bez konieczności tworzenia nowej marszruty.
Tak, system pozwala na kalkulację kosztów robocizny w oparciu o czasy normatywne (TPZ i TJ) lub na podstawie rzeczywistego czasu pracy zaraportowanego przez pracowników na terminalach produkcyjnych. Koszty te mogą uwzględniać indywidualne stawki godzinowe pracowników lub uśrednione stawki przypisane do danego gniazda roboczego.
W konfiguracji modułu określa się procedurę rejestracji braków naprawialnych i nienaprawialnych. Braki nienaprawialne są zdejmowane z ewidencji produkcji w toku osobnym dokumentem rozchodu, co pozwala na dokładne rozliczenie kosztu wytworzenia niewadliwej części partii oraz analizę wskaźnika brakowości na poszczególnych stanowiskach.
Moduł produkcyjny Streamsoft Pro może współpracować ze stanowiskami meldunkowymi wyposażonymi w ekrany dotykowe i czytniki kodów kreskowych lub kodów 2D. Konfiguracja obejmuje przygotowanie uproszczonego interfejsu dla operatorów maszyn, który pozwala na szybkie skanowanie kart przewodnich zleceń oraz meldowanie rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych operacji technologicznych.
Uruchomienie modułu produkcyjnego w Streamsoft Pro stanowi punkt wyjścia do stałej optymalizacji procesów wytwórczych w przedsiębiorstwie. Zapewnienie dokładności danych wymaga regularnej aktualizacji norm zużycia surowców w strukturach BOM przy zmianach recepturowych oraz okresowego przeglądu czasów przygotowawczo-zakończeniowych TPZ i jednostkowych TJ w marszrutach technologicznych. Precyzyjnie sparametryzowany system eliminuje rozbieżności pomiędzy stanem magazynowym a stanem ewidencyjnym, stabilizuje wycenę wyrobów gotowych i dostarcza kadrze zarządzającej rzetelnych danych do planowania rentowności produkcji.