- Kierowca dostępny teraz
- całą dobę, 7 dni w tygodniu
- Dojazd do 1 h w promieniu 40 km
- Diagnoza laptopa 0 zł
System monitoringu CCTV oparty na sieci wymaga odpowiedniej konfiguracji, żeby obraz z kamer przesyłał się i zapisywał stabilnie, bez przerw.
Konfiguracja obejmuje ustawienie sieci dla kamer monitoringu, w tym ich odseparowanie od pozostałej infrastruktury oraz zapewnienie odpowiedniej przepustowości.
Usługa jest przydatna dla firm korzystających lub planujących wdrożenie systemu monitoringu CCTV opartego na sieci.
Konfiguracja sieci dla monitoringu mieści się z reguły w standardowym czasie do 3 dni.
Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne, a wykonana usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.
Wdrożenie kamer IP (Internet Protocol – protokół internetowy stosowany do przesyłania danych w sieci) w środowisku biurowym generuje ciągły, jednostajny ruch o wysokim natężeniu. W przeciwieństwie do typowego ruchu generowanego przez pracowników biurowych, który ma charakter pakietowy i skokowy (np. pobieranie plików, otwieranie stron internetowych czy wysyłanie wiadomości pocztowych), strumienie wideo z kamer przesyłają dane w sposób nieprzerwany przez całą dobę. Przykładowo, zestaw kilkunastu kamer o rozdzielczości 4 megapikseli generuje stały strumień transmisyjny rzędu kilkudziesięciu megabitów na sekundę, który musi być bezbłędnie dostarczony do rejestratora w czasie rzeczywistym.
Jeżeli kamery zostaną podłączone bezpośrednio do tej samej podsieci co komputery pracownicze, drukarki sieciowe oraz serwery bazodanowe, dochodzi do zjawiska kolizji i przeciążenia infrastruktury. Ciągły przesył obrazu w wysokiej rozdzielczości prowadzi do wysycenia buforów na przełącznikach sieciowych (switchach). Objawia się to opóźnieniami w działaniu oprogramowania do zarządzania przedsiębiorstwem (takiego jak systemy ERP, Subiekt, Comarch Optima czy WAPRO Mag), zrywaniem połączeń w komunikatorach internetowych, zniekształceniami głosu w telefonii VoIP (Voice over IP – technologia przesyłania głosu przez sieć komputerową) oraz wolniejszym transferem plików z serwerów dyskowych.
Z drugiej strony, duże obciążenie sieci biurowej bezpośrednio uderza w sam system monitoringu. W momentach intensywnej pracy biura, gdy pracownicy przesyłają duże pliki lub wykonują kopie zapasowe, pakiety danych wideo mogą być odrzucane przez przeciążone przełączniki. Skutkuje to zjawiskiem klatkowania (gubieniem klatek na sekundę), powstawaniem artefaktów kompresji (widocznych zakłóceń, pasów i pikselizacji obrazu), a w skrajnych sytuacjach całkowitym zerwaniem zapisu materiału dowodowego na rejestratorze w kluczowych momentach. Prawidłowa inżynieria sieciowa eliminuje te zjawiska u źródła.
Stabilna konfiguracja sieci dla kamer telewizji przemysłowej opiera się na zastosowaniu dedykowanych rozwiązań sprzętowych oraz zaawansowanych mechanizmów logicznego podziału ruchu:
Podstawowym fundamentem konfiguracji jest utworzenie wirtualnej sieci lokalnej VLAN (Virtual Local Area Network – technologia umożliwiająca logiczne odizolowanie ruchu sieciowego w ramach wspólnej infrastruktury fizycznej). Ruch generowany przez kamery oraz rejestrator zostaje całkowicie odseparowany od sieci komputerów biurowych, urządzeń gościnnych Wi-Fi oraz serwerów firmowych. Dzięki temu komputery pracowników nie mają bezpośredniego dostępu do kamer, pakiety rozgłoszeniowe (broadcast) z sieci biurowej nie obciążają procesorów w kamerach, a ewentualne infekcje złośliwym oprogramowaniem na stacjach roboczych nie zagrażają ciągłości rejestracji wideo.
Na przełącznikach zarządzalnych wdraża się reguły QoS (Quality of Service – mechanizm nadawania priorytetów określonym typom ruchu sieciowego). Dzięki temu strumienie wideo przesyłane protokołem RTSP (Real-Time Streaming Protocol – protokół strumieniowania multimediów w czasie rzeczywistym) otrzymują stały, wyższy priorytet transmisyjny niż standardowy ruch internetowy czy transfery plików. Nawet w sytuacji chwilowego wysycenia łączy magistralnych pakiety monitoringu są przesyłane w pierwszej kolejności, co zapobiega utracie ciągłości nagrań.
Większość nowoczesnych kamer monitoringu korzysta z technologii PoE (Power over Ethernet – standard umożliwiający jednoczesne przesyłanie danych oraz zasilania prądem stałym za pomocą pojedynczego kabla sieciowego skrętki). Podczas konfiguracji weryfikuje się zgodność standardów PoE (802.3af do 15,4 W na port lub 802.3at PoE+ do 30 W na port) oraz łączny budżet mocy przełącznika. Kamery wyposażone w mocne doświetlacze podczerwieni IR (Infrared – promieniowanie podczerwone do rejestracji obrazu w nocy) lub głowice obrotowe PTZ (Pan-Tilt-Zoom – funkcja zdalnego obrotu, pochylenia i przybliżenia optycznego) pobierają znacznie więcej prądu w nocy, co bez precyzyjnego bilansu mocy prowadzi do cyklicznego restartowania się urządzeń po zmroku.
Dla wszystkich urządzeń CCTV stosuje się stałą adresację IP poza zakresem działania dynamicznego serwera DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol – protokół automatycznego przydzielania adresów IP urządzeniom). Przypisanie stałych adresów powiązanych z adresami MAC (Media Access Control – unikalny adres fizyczny karty sieciowej) eliminuje ryzyko konfliktów adresowych po restartach urządzeń. Co więcej, w ramach podnoszenia bezpieczeństwa same kamery IP często konfiguruje się bez wpisywania bramy domyślnej (Default Gateway – węzeł sieciowy pośredniczący w komunikacji z Internetem), co uniemożliwia kamerom nawiązywanie jakichkolwiek nieautoryzowanych połączeń wychodzących do sieci zewnętrznej.
W zależności od wielkości przedsiębiorstwa, istniejącego okablowania strukturalnego oraz wymagań bezpieczeństwa stosuje się różne modele wdrożenia infrastruktury monitoringu:
Jest to model oferujący najwyższy poziom niezawodności i bezpieczeństwa, stosowany w obiektach o rygorystycznych wymaganiach ochrony danych. Kamery, rejestrator oraz przełączniki PoE tworzą całkowicie niezależną infrastrukturę kablową, nieposiadającą fizycznego połączenia z siecią biurową. Rejestrator NVR (Network Video Recorder – sieciowy rejestrator wideo) wyposażony jest w dwie niezależne karty sieciowe NIC (Network Interface Card – fizyczna karta sieciowa): pierwsza karta obsługuje wyłącznie wewnętrzną komunikację z kamerami, natomiast druga karta podłączona jest do routera firmowego w celu zapewnienia kontrolowanego dostępu dla administratora.
Rozwiązanie optymalne w budynkach posiadających rozbudowane okablowanie strukturalne kategorii 5e, 6 lub wyższej. Kamery i komputery biurowe są podłączone do tych samych fizycznych przełączników sieciowych, jednak ruch jest ściśle odseparowany na poziomie portów (Port-based VLAN) lub tagowania ramek w standardzie 802.1Q. Komunikacja pomiędzy podsiecią monitoringu a siecią zarządzania jest kontrolowana przez reguły zapory sieciowej (firewalla) na routerze głównym.
Powszechnie stosowany model w mniejszych biurach (obsługujący zazwyczaj od 4 do 16 kamer). Rejestrator posiada fabrycznie wbudowany przełącznik z portami PoE i tworzy własną, ukrytą podsieć adresową. Kamery wpinane są bezpośrednio do portów z tyłu obudowy rejestratora i są całkowicie niewidoczne z poziomu sieci lokalnej biura. Konfiguracja polega na poprawnym spięciu interfejsu sieciowego LAN rejestratora z biurowym routerem oraz zabezpieczeniu kont użytkowników.
W celu umożliwienia kadrze zarządzającej podglądu obrazu z kamer poza siedzibą firmy wdraża się wirtualną sieć prywatną VPN (Virtual Private Network – technologia tworząca szyfrowane, bezpieczne połączenie przez publiczny Internet). Zamiast niebezpiecznego otwierania portów transmisyjnych, autoryzowany użytkownik łączy się najpierw z tunelem VPN (np. WireGuard, OpenVPN lub IPsec) uruchomionym na routerze firmowym, a dopiero po uwierzytelnieniu uzyskuje dostęp do strumieni wideo wewnątrz sieci.
W firmach, w których nagrania z monitoringu muszą być przechowywane przez długi czas lub podlegają procedurom tworzenia zapasowych kopii bezpieczeństwa, konfiguruje się integrację z macierzą dyskową NAS (Network Attached Storage – sieciowa pamięć masowa). Połączenie realizowane jest za pomocą dedykowanych protokołów pamięci masowej iSCSI lub NFS w wydzielonej podsieci danych, co zapobiega zatykaniu pasma roboczego podczas transferu dużych wolumenów nagrań archiwalnych.
Niewłaściwa konfiguracja urządzeń CCTV stwarza poważne luki w bezpieczeństwie teleinformatycznym firmy. Do najczęstszych błędów należą:
Pozostawianie fabrycznych loginów i haseł dostępowych do kamer oraz rejestratorów. Urządzenia monitoringu działające pod kontrolą uproszczonych systemów wbudowanych są stałym celem zautomatyzowanych skanerów sieciowych i botnetów poszukujących domyślnych danych uwierzytelniających. Przejęcie kontroli nad kamerą pozwala nie tylko na nieuprawniony podgląd pomieszczeń biurowych, ale również umożliwia wykorzystanie kamery jako punktu wypadowego do ataku na pozostałe komputery i serwery w firmie.
Stosowanie funkcji DMZ (Demilitarized Zone – strefa zdemilitaryzowana, w której wskazane urządzenie jest w pełni odsłonięte na ruch przychodzący z Internetu) lub masowe przekierowywanie portów zewnętrznych (Port Forwarding) na routerze. Wystawienie panelu logowania rejestratora bezpośrednio do publicznej sieci bez ochrony szyfrowaniem SSL/TLS oraz bez blokady wielokrotnych błędnych prób logowania naraża system na ataki siłowe typu brute-force (automatyczne odgadywanie haseł poprzez sprawdzanie tysięcy kombinacji).
Wykorzystywanie tanich, niezarządzalnych przełączników sieciowych (unmanaged switch). Tego typu urządzenia nie posiadają buforów pamięci zdolnych pomieścić ciągłe strumienie wideo z wielu kamer jednocześnie. W efekcie dochodzi do gubienia pakietów, powstawania opóźnień transmisyjnych, a pod wpływem przegrzania procesora switcha – do zawieszania się całego segmentu sieciowego, co wymaga ręcznego odłączania zasilania.
Brak zabezpieczenia fizycznych portów sieciowych na zewnątrz budynku. Jeśli kable sieciowe doprowadzone są do kamer zewnętrznych na elewacji lub parkingu, brak wdrożenia funkcji Port Security (mechanizm przełącznika blokujący port w przypadku podłączenia urządzenia o nieznanym adresie MAC) lub uwierzytelniania 802.1X stwarza ryzyko, że osoba niepowołana po odpięciu kamery podłączy własny komputer bezpośrednio do sieci wewnętrznej przedsiębiorstwa.
Nieprawidłowy dobór kodeka kompresji wideo. Pozostawienie przestarzałego kodowania H.264 zamiast nowoczesnego standardu H.265 lub H.265+ powoduje przesyłanie dwukrotnie większej ilości danych przy tej samej jakości obrazu. Generuje to niepotrzebne obciążenie magistrali sieciowej oraz drastycznie skraca czas retencji danych na dyskach twardych.
Podczas diagnozowania nieprawidłowości w działaniu telewizji przemysłowej istotne jest precyzyjne odróżnienie problemów sieciowych od usterek mechanicznych, zasilających lub programowych:
Brak ciągłości zapisu, luki czasowe w historii nagrań czy komunikaty o błędach archiwizacji najczęściej są skutkiem awarii nośników danych. W rejestratorach monitoringu wymagane jest stosowanie specjalistycznych dysków twardych przystosowanych do pracy ciągłej 24/7 (z technologią zapisu prostopadłego CMR – Conventional Magnetic Recording, charakteryzującą się wysoką odpornością na ciągłe obciążenie zapisem). Zastosowanie zwykłych dysków komputerowych z zapisem gontowym SMR (Shingled Magnetic Recording) prowadzi do powstawania uszkodzonych sektorów (bad sectorów) i błędów indeksowania, co bywa mylnie diagnozowane jako zrywanie połączenia sieciowego.
Restartowanie się kamer po zmroku zazwyczaj wskazuje na niewydolność toru zasilania, a nie na błędy transmisyjne. Włączenie wbudowanych diod podczerwieni IR powoduje gwałtowny wzrost poboru prądu. Jeśli zastosowano zbyt długie przewody o cienkich żyłach, kable wykonane ze stopu aluminium miedziowanego CCA (Copper-Clad Aluminium) zamiast czystej miedzi lub zasilacz o zbyt małej wydajności prądowej, dochodzi do spadku napięcia poniżej progu pracy kamery, co skutkuje jej wyłączeniem i ponownym uruchomieniem.
Zniekształcenia obrazu w postaci poziomych pasów, falowania lub szumów to najczęściej objaw powstawania pętli masy (ground loop – różnica potencjałów elektrycznych między uziemieniem rejestratora a uziemieniem kamery montowanej na metalowej konstrukcji) bądź zakłóceń elektromagnetycznych wywołanych ułożeniem kabla sieciowego w bezpośrednim sąsiedztwie linii elektroenergetycznych wysokiego napięcia.
Utrata ostrości, rozmycie obrazu lub niepoprawne odwzorowanie barw w dzień wynikają z mechanicznego zablokowania przesłony filtru podczerwieni ICR (Infrared Cutfilter Removal – ruchomy filtr mechaniczny odcinający promieniowanie IR przy świetle dziennym), zakurzenia układu optycznego lub uszkodzenia sensora światłoczułego CMOS, co nie ma związku z przepustowością sieci LAN.
Tak, jeśli kamery pracują w tej samej podsieci co komputery i nie zastosowano separacji VLAN ani reguł priorytetyzacji ruchu QoS. W takiej sytuacji nieustanny strumień danych wideo rywalizuje o pasmo z pakietami programów biurowych. Wdrożenie prawidłowej segmentacji sieci całkowicie izoluje ruch z monitoringu, dzięki czemu poczta, systemy księgowe oraz przeglądarki działają z pełną szybkością.
Najbardziej bezpiecznym rozwiązaniem jest skonfigurowanie serwera VPN na routerze firmowym. Użytkownik łączy się najpierw z szyfrowanym tunelem VPN, a dopiero po uwierzytelnieniu uruchamia aplikację do podglądu wideo. Pozwala to uniknąć bezpośredniego wystawiania rejestratora na publiczny adres IP i chroni firmową sieć przed próbami nieautoryzowanego dostępu.
Przełącznik niezarządzalny jedynie bezkrytycznie przekazuje pakiety między gniazdami bez możliwości podziału na sieci wirtualne, kontroli pasma czy nadawania priorytetów. Przełącznik zarządzalny umożliwia konfigurację VLAN, wdrożenie reguł QoS, zdalny restart pojedynczych portów PoE w przypadku zawieszenia się kamery oraz bieżące monitorowanie stanu łączy i poboru energii elektrycznej.
Nocny obraz zawiera znacznie więcej szumu cyfrowego, co zmusza kodeki wideo do generowania wyższego strumienia danych (bitrate) niż w dzień przy jednolitym świetle. Jeśli pasmo sieciowe lub wydajność switcha były dobrane na granicy możliwości, w nocy następuje przeciążenie buforów i gubienie klatek. Drugą powszechną przyczyną są spadki napięcia na zbyt słabych zasilaczach PoE po załączeniu oświetlaczy podczerwieni.
W profesjonalnym środowisku biurowym nie zaleca się stosowania łączności bezprzewodowej do stałego monitoringu. Pasmo Wi-Fi podlega silnym zakłóceniom radiowym, tłumieniu przez ściany oraz jest współdzielone z urządzeniami mobilnymi pracowników. Do zagwarantowania bezawaryjnej rejestracji wideo niezbędne jest stabilne połączenie kablowe skrętką UTP z zasilaniem PoE.
Prawidłowo zaprojektowana i skonfigurowana sieć komputerowa to gwarancja, że system telewizji przemysłowej rejestruje materiał wideo w sposób ciągły, bezpieczny i bez jakiegokolwiek wpływu na stabilność codziennej pracy biura. W ramach realizacji usług wsparcia informatycznego pomoc techniczna świadczona jest w formule bezpośredniego dojazdu do siedziby firmy na terenie całej Warszawy oraz w promieniu do 40 kilometrów, obejmując powiaty: grodziski, legionowski, otwocki, piaseczyński, pruszkowski, warszawski zachodni oraz wołomiński. Serwisanci realizują pełną diagnostykę okablowania, konfigurację przełączników zarządzalnych, wdrożenie bezpiecznych tuneli VPN oraz precyzyjne odseparowanie ruchu kamer, zapewniając bezawaryjne funkcjonowanie infrastruktury sieciowej w firmie.