Agregacja kilku łączy internetowych pozwala zwiększyć łączną przepustowość sieci oraz zachować dostęp do internetu, jeśli jedno z łączy ulegnie awarii.

Na czym polega ta usługa

Konfiguracja obejmuje połączenie kilku łączy internetowych w jeden, zagregowany dostęp do sieci oraz ustawienie automatycznego przełączania w razie awarii jednego z nich.

Dla kogo ma sens

Usługa jest przydatna dla firm, dla których dostęp do internetu jest krytyczny i chcą zabezpieczyć się przed awarią pojedynczego łącza.

Ile to trwa

Konfiguracja agregacji łączy mieści się z reguły w standardowym czasie do 3 dni.

Warunki

Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne, a wykonana usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.

Różnica między agregacją łączy a automatycznym przełączaniem awaryjnym

W środowiskach biznesowych często stosuje się dwa pojęcia, które bywają mylone: równoważenie obciążenia (ang. load balancing) oraz przełączanie awaryjne (ang. failover). Choć oba mechanizmy wymagają doprowadzenia co najmniej dwóch niezależnych łączy od różnych dostawców internetowych (ISP, ang. Internet Service Provider), ich zasada działania różni się diametralnie.

W trybie przełączania awaryjnego (active-passive) jedno łącze pełni rolę łącza głównego (ang. primary link), a drugie pozostaje w stanie uśpienia jako łącze zapasowe (ang. backup link). Cały ruch sieciowy przepływa przez łącze główne tak długo, jak długo odpowiada ono na zapytania diagnostyczne. Dopiero w momencie fizycznej awarii lub utraty pakietów router automatycznie przekierowuje ruch na łącze rezerwowe. Minusem tego rozwiązania jest fakt, że łącze zapasowe pozostaje niewykorzystane przez większość czasu, mimo że firma ponosi regularne koszty abonamentu.

Równoważenie obciążenia (active-active) sprawia, że wszystkie podłączone łącza internetowe pracują jednocześnie. Router rozdziela ruch generowany przez komputery w sieci lokalnej (LAN, ang. Local Area Network) pomiędzy dostępne linie transmisyjne. W efekcie suma dostępnej przepustowości dla wszystkich użytkowników rośnie, a w przypadku nagłej awarii jednego z łączy następuje płynne przekierowanie całego ruchu na pozostałe sprawne interfejsy bez konieczności restartowania urządzeń sieciowych.

Najpopularniejsze algorytmy i metody równoważenia ruchu sieciowego

Prawidłowe wdrożenie agregacji wymaga dobrania odpowiedniego algorytmu sterowania ruchem, dostosowanego do specyfiki aplikacji używanych w przedsiębiorstwie:

Metoda cykliczna (Round Robin): Ruch rozdzielany jest równomiernie i sekwencyjnie pomiędzy łącza. Każde nowe połączenie wysyłane jest kolejno przez następny dostępny interfejs WAN (ang. Wide Area Network, zewnętrzny port sieciowy).
Metoda wagowa (Weighted Round Robin): Stosowana, gdy łącza różnią się przepustowością, na przykład gdy firma posiada łącze światłowodowe 600 Mb/s oraz zapasowe łącze radiowe 100 Mb/s. Router przydziela ruch proporcjonalnie do ustalonej wagi (w tym przypadku 6 do 1), co zapobiega przeciążeniu wolniejszego łącza.
Routing oparty na politykach (PBR, Policy-Based Routing): Umożliwia precyzyjne kierowanie konkretnych rodzajów ruchu przez wyznaczone interfejsy. Przykładowo, ruch z systemów sprzedaży i baz danych (takich jak Comarch ERP Optima, InsERT Subiekt GT czy WAPRO Mag) oraz połączenia telefonii internetowej VoIP (ang. Voice over IP) mogą być stale kierowane przez łącze symetryczne o najniższych opóźnieniach (ang. ping / latency), podczas gdy pobieranie dużych plików czy kopie zapasowe w chmurze kierowane są na tańsze łącze asymetryczne.
Utrzymywanie sesji (ang. Session Persistence / Sticky Connections): Niezbędny mechanizm w konfiguracji multi-WAN. Zapobiega sytuacji, w której kolejne pakiety w ramach jednej sesji użytkownika (np. podczas logowania do bankowości elektronicznej, portali rządowych Płatnik ZUS czy szyfrowanych paneli CRM) wychodzą do internetu pod różnymi publicznymi adresami IP. Mechanizm ten przypisuje dane urządzenie lub daną sesję do jednego łącza na określony czas.

Obsługiwany sprzęt sieciowy i systemy operacyjne

Wdrażanie mechanizmów multi-WAN oraz load balancingu realizujemy w oparciu o szeroki wachlarz platform sieciowych i urządzeń klasy biznesowej:

MikroTik RouterOS: Zaawansowana konfiguracja tablic routingu, znakowania pakietów (Mangle) oraz mechanizmu PCC (ang. Per Connection Classifier), który pozwala na stabilne i wydajne rozdzielanie ruchu w środowiskach biurowych.
Zapory sieciowe i systemy UTM (Unified Threat Management): Konfiguracja bezpiecznego routingu na urządzeniach Fortinet FortiGate (SD-WAN, ang. Software-Defined Wide Area Network), DrayTek Vigor, Cisco oraz Ubiquiti UniFi i EdgeRouter.
Platformy open-source oparte na systemie Linux i FreeBSD: Wdrożenia na serwerach i dedykowanych urządzeniach z oprogramowaniem pfSense, OPNsense oraz bezpośrednio na dystrybucjach Linux (Debian, Ubuntu Server, AlmaLinux) z wykorzystaniem podsystemu iproute2, reguł iptables / nftables i routingu wielościeżkowego (ang. multipath routing).
Modemy i routery przemysłowe LTE/5G: Integracja bezprzewodowych łączy komórkowych jako dynamicznego wsparcia dla infrastruktury kablowej.

Typowe scenariusze wdrożenia agregacji łączy w firmie

W zależności od lokalizacji oraz profilu działalności przedsiębiorstwa dobierany jest optymalny schemat połączeń:

Dwa łącza światłowodowe od niezależnych operatorów: Scenariusz zapewniający najwyższą przepustowość i niezawodność, eliminujący przerwy w pracy biura przy pracach modernizacyjnych jednego z dostawców.
Światłowód podstawowy + łącze radiowe lub LTE/5G: Klasyczny układ chroniący przed fizycznym uszkodzeniem kabli ziemnych (np. w trakcie prac budowlanych lub drogowych). Łącze radiowe lub komórkowe działa w pełnej separacji od infrastruktury kablowej.
Oddziały firmy spięte tunelami VPN (Virtual Private Network): Zestawienie szyfrowanych połączeń pomiędzy wieloma lokalizacjami z wykorzystaniem protokołów IPsec, OpenVPN lub WireGuard działających jednocześnie na wielu łączach (ang. redundant VPN tunnels). W razie awarii łącza w jednej z siedzib tunel VPN automatycznie kontynuuje transmisję przez drugiego operatora.

Najczęstsze błędy przy samodzielnej konfiguracji podwójnego WAN

Próby samodzielnego spięcia dwóch łączy internetowych za pomocą podstawowych funkcji tanich routerów domowych często prowadzą do problemów z działaniem sieci biurowej:

Oczekiwanie sumowania prędkości pojedynczego transferu: Wielu użytkowników zakłada, że podłączenie dwóch łączy o przepustowości 300 Mb/s pozwoli na pobieranie pojedynczego pliku z prędkością 600 Mb/s. W rzeczywistości pojedynczy strumień TCP (ang. Transmission Control Protocol) zawsze podróżuje przez jedną trasę i jedno łącze. Zwiększenie przepustowości jest widoczne przy wielu równoległych połączeniach (wielu użytkownikach, wielu zakładkach w przeglądarce czy zadaniach w tle). Prawdziwe sumowanie pojedynczego strumienia wymaga specjalistycznej agregacji na poziomie zewnętrznego serwera VPS (ang. Virtual Private Server) i technologii tunelowania pakietów (np. bonding VPN / MPTCP).
Zrywanie sesji w bankowości i aplikacjach chmurowych: Brak skonfigurowanych reguł przetrzymywania połączeń (sticky connections) skutkuje tym, że serwery bankowe odrzucają zalogowanego użytkownika, ponieważ wykrywają nagłą zmianę publicznego adresu IP w trakcie jednej sesji.
Konflikty adresacji IP i podwójny NAT (Double NAT): Pozostawienie modemów dostawców internetu w trybie domyślnego routera z aktywnym serwerem DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol) i tą samą podsiecią (np. 192.168.1.0/24) uniemożliwia prawidłowe trasowanie pakietów na głównym routerze. Prawidłowa konfiguracja wymaga przełączenia modemów w tryb mostu (ang. Bridge Mode) lub precyzyjnej rekonfiguracji podsieci tranzytowych.
Niepoprawnie skonfigurowane testy dostępności (Health Check / Watchdog): Jeśli router weryfikuje działanie łącza jedynie poprzez sprawdzanie fizycznego stanu portu Ethernet, nie wykryje awarii po stronie operatora (np. uszkodzenia światłowodu kilka kilometrów dalej). Konieczne jest skonfigurowanie cyklicznego odpytywania zewnętrznych serwerów DNS lub bramek sieciowych za pomocą zapytań ICMP (ang. Internet Control Message Protocol, ping).
Brak mechanizmów QoS (Quality of Service): W momencie awarii szybszego łącza cały ruch spada na wolniejsze łącze zapasowe. Bez odpowiedniej priorytetyzacji pakietów nieistotne pobieranie danych może całkowicie zablokować komunikację systemów magazynowych, fakturowania i rozmów telefonicznych.

Kiedy problemem nie jest brak drugiego łącza

Przed decyzją o zakupie drugiego abonamentu internetowego i wdrożeniu load balancingu warto zweryfikować, czy spowolnienia w firmie nie wynikają z innych wąskich gardeł w infrastrukturze lokalnej:

Przeciążone lub przestarzałe przełączniki sieciowe (switche): Obecność w sieci urządzeń działających w standardzie Fast Ethernet (100 Mb/s) zamiast Gigabit Ethernet (1000 Mb/s) ogranicza przepustowość nawet przy najszybszym łączu światłowodowym.
Zakłócenia i niewydolność sieci bezprzewodowej Wi-Fi: Zbyt mała liczba punktów dostępowych (Access Point), nakładanie się kanałów radiowych w paśmie 2,4 GHz lub 5 GHz oraz tłumienie sygnału przez ściany budynku często powodują zrywanie połączeń, które użytkownicy mylnie interpretują jako awarię operatora internetowego.
Niewystarczająca wydajność procesora w routerze: Małe routery domowe nie posiadają wystarczającej mocy obliczeniowej (CPU) ani pamięci RAM do obsługi zaawansowanych reguł zapory, translacji adresów dla setek jednoczesnych połączeń oraz szyfrowania tuneli VPN. W takim przypadku urządzenie zawiesza się pod obciążeniem, niezależnie od liczby podłączonych łączy.
Awarie wewnętrznych serwerów DNS: Złe ustawienie adresów serwerów nazw w sieci lokalnej powoduje długie oczekiwanie na otwarcie jakiejkolwiek strony internetowej, dając złudzenie braku połączenia z siecią.

Dodatkowe pytania dotyczące konfiguracji wielu łączy internetowych

Czy agregacja łączy zsumuje prędkość pojedynczego pobierania pliku?

W standardowej konfiguracji routera wieloportowego pojedyncze pobieranie pliku korzysta z jednego wybranego łącza i osiąga maksymalną prędkość tego konkretnego interfejsu. Sumaryczna przepustowość jest wykorzystywana przez sieć jako całość – na przykład gdy kilku pracowników jednocześnie pobiera duże pliki lub prowadzi wideokonferencje, router rozkłada te zadania pomiędzy oba łącza. Do pełnego sumowania pojedynczych strumieni danych wymagane jest wdrożenie specjalistycznego tunelu do zewnętrznego węzła agregującego (np. serwera VPS z technologią agregacji pakietów).

Ilu dostawców internetu można podłączyć do jednego routera?

Liczba obsługiwanych łączy zależy wyłącznie od parametrów technicznych i liczby fizycznych portów WAN w zastosowanym routerze. W urządzeniach klasy biznesowej (takich jak MikroTik czy zaawansowane zapory firewall) możliwe jest skonfigurowanie trzech, czterech lub nawet większej liczby łączy, łącząc światłowody, łącza symetryczne, łącza miedziane oraz modemy bezprzewodowe LTE/5G.

Co dzieje się z otwartymi połączeniami podczas awarii jednego z łączy?

Podczas nagłej utraty sygnału na jednym z interfejsów router automatycznie wykrywa brak odpowiedzi i przekierowuje nowe zapytania na sprawne łącze. W przypadku zwykłego przeglądania stron użytkownik zazwyczaj nie zauważa przerwy. Połączenia wymagające stałego adresu IP (np. niektóre aktywne sesje pulpitu zdalnego RDP, połączenia z serwerami baz danych lub rozmowy telefoniczne VoIP) mogą wymagać ponownego nawiązania sesji, co trwa zazwyczaj kilka sekund.

Czy do konfiguracji multi-WAN potrzebny jest stały adres IP od operatora?

Do podstawowego równoważenia obciążenia i zapewnienia ciągłości wyjścia do internetu stały adres IP nie jest bezwzględnie wymagany – router radzi sobie z dynamicznymi adresami IP przydzielanymi przez operatorów. Jednakże w przypadku, gdy firma udostępnia na zewnątrz własne serwery pocztowe, bazy danych ERP, monitoring wizyjny lub zestawia stałe tunele VPN pomiędzy oddziałami, stały publiczny adres IP na co najmniej jednym łączu znacznie ułatwia konfigurację i podnosi stabilność działania usług.

Jak router sprawdza, czy łącze rzeczywiście działa?

Router korzysta ze specjalnych reguł diagnostycznych (tzw. Health Check / Netwatch), wysyłając regularne zapytania testowe (ping) do niezależnych serwerów w internecie (np. publicznych serwerów DNS o wysokiej dostępności). Dopiero brak odpowiedzi z kilku niezależnych celów przez określony czas traktowany jest jako awaria łącza, co zapobiega fałszywym przełączeniom przy chwilowych opóźnieniach.

Profesjonalne wdrożenie i optymalizacja sieci w firmie

Prawidłowe zaplanowanie i wdrożenie agregacji łączy internetowych eliminuje ryzyko przestojów w działalności operacyjnej przedsiębiorstwa. Nasi specjaliści realizują prace bezpośrednio w siedzibie klienta, przeprowadzając pełny audyt istniejącego okablowania, konfigurację routerów brzegowych, przełączników oraz punktów dostępowych.

Dojeżdżamy do firm na terenie całej Warszawy oraz okolicznych powiatów w promieniu do 40 km, w tym w powiatach: grodziskim, legionowskim, otwockim, piaseczyńskim, pruszkowskim, warszawskim zachodnim oraz wołomińskim. Na życzenie klienta podpisujemy umowę o zachowaniu poufności (NDA, ang. Non-Disclosure Agreement) przed przystąpieniem do analizy infrastruktury sieciowej i baz danych. Oferujemy również bezpłatny przegląd środowiska IT dla firm, pomagając zoptymalizować przepływ danych, zabezpieczyć zasoby przed nieautoryzowanym dostępem i zapewnić stabilną pracę oprogramowania handlowo-magazynowego oraz księgowego.

Stabilna konfiguracja agregacji łączy z precyzyjnym podziałem ruchu i niezawodnym przełączaniem awaryjnym pozwala zabezpieczyć procesy biznesowe przed niespodziewanymi awariami operatorów telekomunikacyjnych.

22 378 48 09

Konfiguracja agregacji łączy internetowych (load balancing)