Skonfigurowany zdalny dostęp do komputera firmowego pozwala pracować z domu lub w podróży, mając pełny dostęp do plików i programów pozostawionych na komputerze w biurze.

Na czym polega ta usługa

Usługa obejmuje konfigurację bezpiecznego połączenia zdalnego z komputerem firmowym oraz przetestowanie stabilności i bezpieczeństwa takiego dostępu.

Dla kogo ma sens

Usługa jest przydatna dla pracowników potrzebujących zdalnego dostępu do komputera pozostawionego w biurze.

Ile to trwa

Konfiguracja zdalnego dostępu to zabieg realizowany zwykle do 24 godzin od przyjęcia zgłoszenia.

Warunki

Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne, a wykonana usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.

Metody zestawiania bezpiecznego połączenia zdalnego

Wdrożenie zdalnego dostępu do zasobów firmowych wymaga dobrania odpowiedniej technologii sieciowej, dopasowanej do struktury przedsiębiorstwa, liczby stanowisk oraz specyfiki używanych aplikacji. Prawidłowo zaprojektowane środowisko pracy zdalnej nie może opierać się na prowizorycznych rozwiązaniach, które stwarzają ryzyko nieautoryzowanego przejęcia danych.

W praktyce serwisowej stosuje się kilka sprawdzonych architektur dostępu:

Szyfrowany tunel VPN (Virtual Private Network, czyli wirtualna sieć prywatna tworząca bezpieczny, zaszyfrowany kanał komunikacyjny przez Internet) – połączenie zestawiane bezpośrednio na routerze brzegowym w firmie za pomocą protokołów takich jak WireGuard, OpenVPN lub IPsec. Pracownik łączy się z biurem tak, jakby jego komputer znajdował się bezpośrednio w lokalnej sieci firmowej.
Pulpit zdalny RDP (Remote Desktop Protocol, protokół firmy Microsoft umożliwiający bezpośrednie sterowanie pulpitem stacji roboczej) chroniony bramą dostępową RD Gateway lub tunelem VPN. Ta metoda pozwala na bezpośrednią pracę na fizycznym komputerze biurowym z zachowaniem pełnej płynności graficznej.
Bezpieczne oprogramowanie klasy Remote Management z uwierzytelnianiem wieloskładnikowym MFA (Multi-Factor Authentication, metoda weryfikacji tożsamości wymagająca podania hasła oraz dodatkowego kodu jednorazowego) – wykorzystywane w środowiskach, gdzie brak jest stałego publicznego adresu IP lub konfiguracji zaawansowanego routera.
Dedykowane sesje terminalowe w środowiskach serwerowych (Remote Desktop Services w systemach Windows Server), gdzie wielu pracowników korzysta równolegle z niezależnych sesji roboczych na jednej maszynie centralnej.

Obsługa programów handlowo-magazynowych i księgowych

Jednym z najczęstszych powodów wdrażania zdalnego dostępu w firmach jest konieczność pracy na oprogramowaniu operacyjnym, które wymaga bezpośredniego połączenia z centralną bazą danych SQL Server. Bezpośrednie łączenie aplikacji klienckiej przez Internet z bazą danych często prowadzi do spowolnień lub uszkodzenia indeksów przy niestabilnym łączu, dlatego zalecanym standardem jest praca bezpośrednio na stacji roboczej w biurze lub serwerze terminalowym.

Konfiguracja obejmuje pełne przystosowanie stanowisk do pracy z popularnymi pakietami oprogramowania:

Systemy InsERT GT oraz InsERT nexo (w tym Subiekt, Rewizor, Rachmistrz, Gratyfikant i Gestor).
Pakiety WAPRO ERP (między innymi WAPRO Mag, WAPRO Fakturka, WAPRO Fakir, WAPRO Kaper oraz WAPRO Gang).
Środowiska Comarch ERP (Optima, XL oraz Altum).
Oprogramowanie Sage Symfonia, RAKS SQL oraz enova365.
Aplikacje państwowe i rozliczeniowe, takie jak Płatnik ZUS zintegrowany z podpisem kwalifikowanym.
Systemy pocztowe i chmurowe Microsoft 365, Google Workspace oraz lokalne bazy danych.

Standardy bezpieczeństwa przy pracy zdalnej

Uruchomienie możliwości logowania się do komputera firmowego z zewnątrz zawsze wiąże się ze wzrostem potencjalnego wektora ataku. Z tego względu proces wdrożenia koncentruje się na eliminacji luk bezpieczeństwa i zabezpieczeniu sieci biurowej przed niepowołanym dostępem.

Podstawowe zabezpieczenia wdrażane podczas konfiguracji obejmują:

Eliminację bezpośredniego wystawiania portów systemowych na świat – standardowy port 3389 używany przez usługę RDP nigdy nie powinien być przekierowywany bezpośrednio na routerze bez dodatkowego szyfrowania, gdyż staje się celem automatycznych skanerów sieciowych.
Ochronę przed atakami typu brute-force (próby automatycznego odgadnięcia hasła poprzez masowe wysyłanie tysięcy kombinacji) za pomocą blokowania adresów IP po określonej liczbie nieudanych prób logowania.
Wymuszenie złożonych haseł dostępowych oraz wdrożenie weryfikacji dwuetapowej 2FA, generującej kody czasowe na telefonie pracownika.
Segmentację sieci LAN (Local Area Network, wydzielenie osobnych podsieci), dzięki czemu stacja robocza z dostępem zdalnym jest odizolowana od krytycznych urządzeń sieciowych i serwerów kopii zapasowych.
Ustawienie reguł zapory sieciowej (firewall), które zezwalają na połączenia wyłącznie z określonych puli adresowych lub po wcześniejszym poprawnym zestawieniu klucza kryptograficznego.
Konfigurację mechanizmu Wake-on-LAN (standard sieciowy pozwalający na zdalne uruchomienie komputera znajdującego się w trybie uśpienia poprzez wysłanie tzw. magicznego pakietu sieciowego), co pozwala na oszczędzanie energii w biurze bez utraty dostępności sprzętu.

Warianty infrastruktury dostępu zdalnego

Zależnie od wielkości firmy oraz posiadanego sprzętu konfiguracja dostępu zdalnego może przyjąć zróżnicowaną formę architektoniczną:

Dostęp jeden do jednego dla pojedynczego pracownika – pracownik łączy się ze swoim konkretnym komputerem stacjonarnym lub laptopem przypiętym do stacji dokującej w biurze. Wszystkie pliki, otwarte okna i programy pozostają w takim samym stanie, w jakim zostały zostawione przed wyjściem z pracy.

Środowisko wielostanowiskowe ze scentralizowanym serwerem – rozwiązanie dla zespołów liczących od kilku do kilkudziesięciu użytkowników. Wszyscy pracownicy łączą się do centralnej jednostki serwerowej, na której uruchamiają własne, odizolowane środowiska robocze. Ułatwia to zarządzanie uprawnieniami, archiwizację danych oraz instalację aktualizacji.

Model hybrydowy z bezpiecznym tunelem VPN do zasobów plikowych – komputer domowy lub laptop służbowy pracownika łączy się z biurem w celu mapowania dysków sieciowych (zasobów SMB/NFS na serwerach NAS lub serwerach Windows/Linux), z zachowaniem lokalnego wykonywania aplikacji.

Najczęstsze błędy przy samodzielnych próbach konfiguracji

Próby samodzielnego uruchomienia dostępu zdalnego bez odpowiedniej wiedzy sieciowej często prowadzą do poważnych incydentów bezpieczeństwa lub niestabilnego działania systemów.

Do najczęściej spotykanych błędów należą:

Proste przekierowanie portów na domowym routerze (port forwarding) – udostępnienie portu pulpitu zdalnego wprost do publicznego Internetu sprawia, że komputer w biurze zostaje zaindeksowany przez roboty skanujące w ciągu kilkunastu minut, co często kończy się infekcją oprogramowaniem szyfrującym (ransomware).
Pozostawienie domyślnych kont użytkowników z prostymi hasłami – konta o nazwach takich jak administrator, user czy biuro bez złożonego hasła stanowią łatwy cel dla skryptów łamiących zabezpieczenia.
Brak wyłączenia trybów oszczędzania energii – komputer biurowy po kilkunastu minutach bezczynności przechodzi w tryb uśpienia lub odłącza kartę sieciową w celu oszczędzania prądu, co uniemożliwia pracownikowi nawiązanie połączenia z domu.
Niekontrolowane korzystanie z darmowych aplikacji firm trzecich – instalowanie niesprawdzonych programów do sterowania zdalnego, które uruchamiają się jako usługi systemowe z pełnymi prawami administratorskimi bez kontroli nad tym, przez jakie serwery pośredniczące przesyłany jest obraz pulpitu.
Brak aktualizacji oprogramowania układowego routera (firmware) – niezałatane podatności w urządzeniach sieciowych stanowią częstą drogę przejęcia kontroli nad całym ruchem wychodzącym i przychodzącym do biura.

Kiedy problem wynika z infrastruktury łączności

Nie każde niepowodzenie w nawiązaniu połączenia zdalnego wynika z błędnej konfiguracji samego systemu operacyjnego. Bardzo często przyczyną problemów są ograniczenia narzucone przez dostawców Internetu lub infrastrukturę sprzętową:

Brak publicznego adresu IP u dostawcy w biurze – wielu operatorów stosuje technologię CGNAT (Carrier-Grade NAT, mechanizm dzielenia jednego publicznego adresu IP między wielu abonentów), co uniemożliwia bezpośrednie nawiązanie połączenia przychodzącego do biura bez wykupienia stałego adresu IP lub zastosowania serwera pośredniczącego.

Zbyt niska prędkość wysyłania danych (upload) w lokalizacji biurowej – łącza asymetryczne o wysokiej prędkości pobierania, ale bardzo niskiej prędkości wysyłania, mogą powodować opóźnienia w przesyłaniu obrazu pulpitu i reakcji na ruchy myszą, szczególnie gdy z dostępu korzysta jednocześnie kilku pracowników.

Niestabilne połączenia bezprzewodowe – korzystanie z sieci bezprzewodowych Wi-Fi podatnych na zakłócenia w miejscu pracy zdalnej powoduje gubienie pakietów sieciowych i zrywanie sesji roboczych.

Często zadawane pytania

Czy komputer w biurze musi być włączony przez cały czas, aby pracować zdalnie?

Nie ma konieczności, aby komputer pracował bez przerwy pod pełnym obciążeniem. W ramach konfiguracji wdraża się funkcję Wake-on-LAN lub harmonogramy automatycznego uruchamiania w BIOS/UEFI, co pozwala wzbudzić jednostkę przed rozpoczęciem pracy lub włączyć ją na żądanie z poziomu telefonu czy routera.

Czy zdalny dostęp pozwala na korzystanie z programów księgowych i magazynowych?

Tak, praca zdalna przez pulpit zdalny zapewnia pełną funkcjonalność wszystkich aplikacji zainstalowanych na komputerze biurowym, w tym pakietów InsERT GT, nexo, Comarch ERP Optima, WAPRO czy Płatnik ZUS. Wszystkie operacje bazodanowe wykonują się lokalnie w biurze, co gwarantuje pełną stabilność i szybkość działania.

Czym różni się połączenie przez bezpieczny VPN od programów do udostępniania ekranu?

Połączenie VPN tworzy bezpośredni, szyfrowany tunel sieciowy między urządzeniem pracownika a siecią biurową bez pośrednictwa zewnętrznych serwerów firm trzecich. Zapewnia to wyższy poziom bezpieczeństwa, brak limitów czasowych, brak ryzyka podsłuchania transmisji oraz możliwość bezpośredniego dostępu do drukarek i dysków sieciowych w firmie.

Jak zabezpieczyć firmę na wypadek kradzieży lub zgubienia laptopa pracownika?

Podczas wdrożenia stosuje się szyfrowanie dysków narzędziem BitLocker, wymuszenie weryfikacji dwuetapowej oraz certyfikaty dostępowe VPN, które w razie incydentu można natychmiast unieważnić po stronie routera biurowego, blokując dostęp do infrastruktury bez konieczności fizycznego kontaktu ze zgubionym sprzętem.

Czy do pracy zdalnej potrzebny jest stały adres IP w biurze?

Stały publiczny adres IP ułatwia konfigurację, jednak w przypadku zmiennego adresu IP wdraża się mechanizm DDNS (Dynamic Domain Name System, system dynamicznie przypisujący aktualny adres IP do stałej nazwy domenowej), co pozwala na bezproblemowe łączenie się z biurem bez ponoszenia dodatkowych miesięcznych opłat u operatora telekomunikacyjnego.

Dopasowanie infrastruktury zdalnej do potrzeb przedsiębiorstwa

Prawidłowe zestawienie połączenia zdalnego wymaga całościowego spojrzenia na bezpieczeństwo sieci, parametry łączy internetowych oraz rodzaj oprogramowania wykorzystywanego w codziennej pracy. Dojazd do klienta na terenie Warszawy oraz okolicznych powiatów umożliwia przeprowadzenie weryfikacji sprzętu sieciowego, wdrożenie odpowiednich reguł zapory i przetestowanie połączeń bezpośrednio w docelowym środowisku pracy.

22 378 48 09

Konfiguracja zdalnego dostępu do komputera firmowego