- Kierowca dostępny teraz
- całą dobę, 7 dni w tygodniu
- Dojazd do 1 h w promieniu 40 km
- Diagnoza laptopa 0 zł
Dostępne lokalne modele językowe różnią się wydajnością i wymaganiami sprzętowymi — porównanie ich pomaga wybrać rozwiązanie najlepiej dopasowane do posiadanego sprzętu.
Usługa obejmuje przetestowanie kilku popularnych lokalnych modeli językowych na dostępnym sprzęcie oraz porównanie ich pod kątem wydajności i jakości odpowiedzi.
Usługa jest przydatna dla firm niezdecydowanych, który lokalny model językowy wybrać, biorąc pod uwagę posiadany sprzęt.
Porównanie modeli mieści się z reguły w standardowym czasie do 3 dni.
Diagnoza wstępna i wycena są bezpłatne. Dojazd na terenie Warszawy i okolic jest bezpłatny, a usługa objęta jest gwarancją do 12 miesięcy.
Weryfikacja wydajności lokalnych modeli sztucznej inteligencji opiera się na zestawie obiektywnych parametrów technicznych. Podstawowym wskaźnikiem jest szybkość generowania odpowiedzi, wyrażana w tokenach na sekundę (TPS, czyli tokens per second — jednostkach tekstu odpowiadających w przybliżeniu fragmentom wyrazów). W codziennej pracy biurowej parametr ten decyduje o płynności interakcji użytkownika z asystentem informatycznym.
Drugim istotnym parametrem jest czas do wygenerowania pierwszego tokenu (TTFT, czyli time to first token — czas liczony od momentu zatwierdzenia pytania do pojawienia się pierwszego wyrazu w oknie dialogowym). Na wartość tego parametru wpływa bezpośrednio faza wstępnego przetwarzania zapytania (prefill stage — etap, w którym jednostka obliczeniowa analizuje całą treść wprowadzonego promptu lub wielostronicowego załącznika).
Kolejnym badanym elementem jest wykorzystanie pamięci operacyjnej (RAM, czyli systemowej pamięci o dostępie swobodnym) oraz pamięci dedykowanej karty graficznej (VRAM, czyli pamięci wideo o wysokiej przepustowości). Wielkość ta wskazuje, czy dany model mieści się w całości w szybszym module graficznym, czy wymaga dzielenia zadań z procesorem głównym komputera.
Analizie podlega również zachowanie pamięci podręcznej kluczy i wartości (KV Cache — bufora przechowującego stan wcześniejszych fragmentów konwersacji). W miarę wydłużania się dialogu bufor ten dynamicznie zajmuje coraz więcej miejsca w pamięci, co przy nieprawidłowym doborze parametrów prowadzi do nagłego spowolnienia lub awarii procesu generowania.
W ramach porównania wydajności zestawiamy modele należące do kilku odmiennych kategorii wielkościowych i architektonicznych, dopasowanych do różnych typów urządzeń, od pojedynczych komputerów po stacje robocze i serwery firmowe.
Grupa ta obejmuje modele posiadające od 1 do 3 miliardów parametrów (np. architektura Phi oraz mniejsze warianty z serii Gemma i Llama). Charakteryzują się one niewielkim zapotrzebowaniem na przestrzeń pamięciową i mogą pracować bezpośrednio na procesorach głównych (CPU — centralnych jednostkach obliczeniowych) standardowych komputerów biurowych z systemem Windows lub Linux, wyposażonych w 16 GB pamięci RAM.
Modele te sprawdzają się w wyspecjalizowanych, powtarzalnych zadaniach, takich jak wstępna klasyfikacja poczty elektronicznej, wyodrębnianie kluczowych pól z faktur czy automatyczna zmiana formatu tekstu. Ich podstawową zaletą jest bardzo niski czas reakcji i brak wymogu posiadania drogich kart graficznych.
Do tej grupy należą modele o wielkości od 7 do 9 miliardów parametrów (np. popularne warianty Llama, Mistral oraz Qwen). Stanowią one zrównoważony kompromis pomiędzy zasobami wiedzy ogólnej a wymaganiami sprzętowymi. Po zastosowaniu kompresji wag bez problemu mieszczą się w pamięci kart graficznych posiadających od 8 do 16 GB pamięci VRAM.
Wydajność modeli tej klasy pozwala na swobodne wdrożenie wyszukiwania ze wspomaganiem generowania (RAG, czyli retrieval-augmented generation — metody dołączania fragmentów własnych dokumentów firmowych do zapytania modelu). Prędkość generowania tekstu na dedykowanym układzie graficznym zapewnia komfortową pracę bez opóźnień.
Architektura mieszanki ekspertów (MoE, czyli Mixture of Experts — struktura sieci neuronowej, w której dla każdego pojedynczego tokenu obliczenia wykonuje tylko wybrana część podsieci) pozwala połączyć precyzję dużego modelu z szybkością działania mniejszej jednostki.
Podczas testów sprawdzamy, czy przepustowość szyny pamięci w testowanym komputerze pozwala na sprawne przełączanie aktywnych wag. Choć cała struktura wymaga dużej przestrzeni w pamięci RAM lub VRAM (często powyżej 32 GB), proces generowania obciąża układ obliczeniowy w stopniu porównywalnym do modeli o znacznie mniejszej liczbie parametrów.
Modele liczące 70 miliardów parametrów lub więcej oferują najwyższą jakość wnioskowania logicznego, syntezy faktów oraz pisania skryptów i kodu programistycznego. Wymagają one jednak wydajnych stacji roboczych z wieloma kartami graficznymi lub serwerów z szybką pamięcią operacyjną.
Pomiary na firmowym sprzęcie pozwalają precyzyjnie ocenić, czy wdrożenie tak dużego modelu jest technicznie uzasadnione i czy czas generowania odpowiedzi pozostanie na akceptowalnym poziomie w codziennej pracy.
Oryginalne wagi modeli zapisywane są w postaci 16-bitowych liczb zmiennoprzecinkowych (format FP16 — standardowa precyzja zapisu matematycznego), co generuje ogromne wymagania pamięciowe. W środowiskach lokalnych stosuje się proces kwantyzacji (quantization — techniki redukcji precyzji zapisu liczb do poziomu 8, 5, 4 lub 3 bitów na parametr).
W ramach badania wydajności weryfikujemy różne formaty i metody kwantyzacji:
Testy pozwalają określić punkt graniczny kompresji, przy którym model zachowuje pełną spójność językową, zużywając jednocześnie minimalną ilość pamięci sprzętowej.
Wybór oprogramowania zarządzającego modelem (inference engine — silnika wnioskowania odpowiedzialnego za ładowanie wag i realizację obliczeń) ma bezpośredni wpływ na osiągane rezultaty.
W procedurze porównawczej testujemy różne platformy wykonawcze:
Wydajność modelu w polskim środowisku biznesowym zależy nie tylko od surowej mocy obliczeniowej procesora, ale również od konstrukcji słownika tokenizatora (tokenizer — modułu dzielącego tekst wejściowy na mniejsze jednostki semantyczne).
Modele trenowane głównie na tekstach anglojęzycznych dzielą pojedyncze polskie słowo z polskimi znakami diakrytycznymi na wiele drobnych tokenów (tzw. fragmentacja tokenów). W efekcie przetworzenie tego samego dokumentu w języku polskim wymaga wygenerowania znacznie większej liczby tokenów niż w języku angielskim, co wydłuża czas odpowiedzi i szybciej zapełnia dostępne okno kontekstu. Podczas testów sprawdzamy współczynnik kompresji tekstu dla poszczególnych modeli, wybierając te, które efektywnie radzą sobie ze specyfiką polskiej gramatyki.
Samodzielne próby uruchamiania modeli językowych na komputerach firmowych często prowadzą do mylnych ocen ich faktycznych możliwości. Do powtarzających się błędów należą:
Dla zachowania pełnej przejrzystości technicznej należy wskazać przypadki, w których lokalny model sztucznej inteligencji nie powinien być stosowany lub w których istnieją skuteczniejsze narzędzia.
Lokalne modele językowe nie zastępują tradycyjnych relacyjnych baz danych ani precyzyjnych modułów księgowych w systemach ERP. Model generatywny operuje na statystycznym prawdopodobieństwie występowania kolejnych słów i nie zapewnia deterministycznej precyzji obliczeniowej, dlatego wszelkie operacje finansowe i wyliczenia podatkowe muszą opierać się na dedykowanych systemach transakcyjnych.
W przypadku komputerów o bardzo skromnych parametrach (np. starsze jednostki biurowe z 8 GB pamięci RAM i zintegrowaną grafiką), próba wdrożenia rozbudowanych modeli językowych prowadzi do paraliżu systemu operacyjnego. W takich warunkach zaleca się stosowanie prostszych algorytmów wyszukiwania frazowego lub klasycznych reguł przetwarzania tekstu.
Wszystkie testy wykonujemy bezpośrednio na sprzęcie aktualnie eksploatowanym w firmie, w tym na komputerach stacjonarnych, stacjach roboczych i lokalnych serwerach. Pozwala to rzetelnie ocenić możliwości obecnej infrastruktury bez ponoszenia dodatkowych kosztów.
Instalowane modele pracują wyłącznie w trybie lokalnym, w odizolowanym środowisku sieciowym klienta. Żadne zapytania, przetwarzane dokumenty ani parametry konfiguracyjne nie opuszczają sieci firmowej. Na życzenie bezpłatnie podpisujemy umowę o zachowaniu poufności (NDA, czyli non-disclosure agreement).
Test wydajności jednostkowej bada maksymalną prędkość generowania odpowiedzi na pojedynczym stanowisku, gdy procesor lub karta graficzna są w pełni dedykowane jednemu zadaniu. Test obciążeniowy symuluje równoległą pracę wielu użytkowników w sieci lokalnej i pozwala ocenić kolejkowanie zapytań oraz stabilność pamięci bufora.
Procedura testowa uwzględnia zarówno standardowe zapytania kontrolne, jak i testy przetwarzania dokumentów tekstowych oraz arkuszy danych. Sprawdzamy, jak model radzi sobie z zachowaniem precyzji przy analizie obszernych materiałów źródłowych.
Zestawienie końcowe zawiera szczegółowe pomiary prędkości generowania tokenów, czasy odpowiedzi na pierwsze zapytanie, maksymalne wykorzystanie pamięci operacyjnej i wideo, a także rekomendację konkretnego modelu i formatu kompresji dla badanego środowiska.
Prawidłowy dobór lokalnego modelu językowego wymaga dokładnego dopasowania wielkości sieci neuronowej, stopnia kwantyzacji oraz silnika wykonawczego do realnych parametrów procesora i pamięci. Rzetelne porównanie wydajności na firmowym sprzęcie pozwala wdrożyć narzędzie pracujące stabilnie, szybko i z zachowaniem całkowitej poufności przetwarzanych dokumentów.